Afnemend personeelstekort? Laten we ons niet blindstaren op kwantiteit

28-05-19

Vorige week verschenen er positieve berichten in de media over afnemende personeelstekorten in de zorg. Ook regionaal neemt het aantal werkenden in Zorg en Welzijn weer toe. Toch valt uit deze nieuwe cijfers nog niet te concluderen waar het goed gaat en waar het nog beter kan. Daarom breken we een lans voor een meer kwalitatieve blik op het verhaal en willen in een maandelijkse reeks blogs hierover meer feiten en achtergrondinformatie geven.

Er kwam weinig bijval van professionals op de berichtgeving dat het personeelstekort ingelopen wordt. Wat er op papier mooi uit ziet, tekent zich op de werkvloer nog niet af. Op dit moment wordt er juist een groter beroep gedaan op professionals: zij zijn het die alle nieuwe collega’s inwerken en begeleiden. Veel organisaties werken hard om herintreders en zij-instromers te laten landen in de zorg. En er staat nog steeds een recordaantal vacatures open in de regio.

Gaat 1 op de 4 Nederlanders in de zorg werken?

Ook in de regio zijn er meer werkenden in de sector dan in 2016, laten de nieuwe cijfers zien. Dat is positief nieuws en is terecht een mooi resultaat te noemen, als je kijkt naar de goede baankansen in andere sectoren en het toenemend aantal gepensioneerden. Maar op basis van alleen die cijfers concluderen dat we goed bezig zijn, kan alleen als je de sector beschouwt als een werkgelegenheidsproject.

Doorgroeien in huidig tempo betekentdat in de toekomst 1 op de 4 Nederlanders in de sector moet werken (Actieprogramma Werken in de Zorg). Het zou een verdubbeling van de zorgkosten betekenen ten opzichte van 2015 (RIVM). Met dat beeld voor ogen is het maar de vraag of we blij moeten zijn met een werkgelegenheidsgroei, zonder dat we weten of we groeien op de juiste plekken, met de juiste mensen.

Vervalt de zorg weer in een paradox? 

Doen we werkelijk de juiste dingen? Het risico van deze context van tekorten is, dat korte termijn oplossingen die goed in cijfers uit te drukken zijn meer aandacht krijgen dan duurzame, toekomstgerichte keuzes, waarvan de effecten minder kwantitatief zichtbaar zijn. Organisaties richten niet alleen hun pijlen op het binnenhalen van méér personeel, ze zijn ook aan het experimenteren met anders werken. Wat daarvan valt te leren is in veel gevallen nog kwalitatief van aard, maar ook juist zo interessant.

Deze berichtenreeks over personele tekorten starten we daarom weliswaar kwantitatief met nieuwe regionale cijfers, maar in vervolgberichten zoomen we in op kwalitatieve ontwikkelingen:

  • Keuzes met betrekking tot functiemix en de toekomst van zorg
  • Anders werken
  • Vertrekredenen zorg- en welzijnspersoneel
  • Een goed werk- en leerklimaat in tijden van personeelstekort
  • De keuze voor zelfstandigheid en flexibiliteit

Bekijk de eerste bijdrage in deze reeks, waarin we kijken naar de onderliggende regionale cijfers bij de landelijke berichtgeving

Wilt u hierop reageren of op de hoogte gehouden worden van nieuwe arbeidsmarktinformatie? Neem dan contact op met Lotte Speelman